Akademia · moduł 8 z 8

Mediacje i rozwiązywanie konfliktów

Ćwicz rozmowę i zapis wyniku, rozpoznając sprawy wymagające właściwej procedury.

← Cały program

Mikrolekcja do samodzielnej nauki. Wykonuj zadania we własnych notatkach, potem rozwiąż 8 pytań podstawowych. Dodatkowy trening zawiera 17 kolejnych pytań. Przykłady są fikcyjne; porównaj z nimi własne rozwiązanie dopiero po próbie. Postęp nie jest zapisywany i zniknie po opuszczeniu lub odświeżeniu strony. Informacje o prawie i procedurach sprawdź ponownie w swojej uczelni przed zastosowaniem.

Pojęcia przydatne w tym module
Parafraza
Powtórzenie własnymi słowami tego, co usłyszałeś, z pytaniem, czy rozumiesz poprawnie.
Stanowisko i potrzeba
Stanowisko mówi, czego ktoś chce; potrzeba wyjaśnia, dlaczego to jest dla niego ważne.
Bezstronność
Nieopowiadanie się po żadnej ze stron. Reprezentowanie strony nie jest automatycznie rolą mediatora.

  1. 1. Zatrzymaj eskalację

    Rozdziel zdarzenie, ocenę i niewyjaśnione kwestie. W sprawach przemocy, dyskryminacji lub bezpieczeństwa ustal właściwą procedurę uczelni; zwykła rozmowa zespołu może być niewystarczająca.

    Spróbuj samodzielnie

    Napisz neutralny opis zdarzenia bez przypisywania intencji drugiej stronie.

    Porównaj z przykładem i sprawdź swoją odpowiedź

    Przykład fikcyjny: „Spotkanie rozpoczęło się 20 minut później niż zapisano w planie; nie wiemy, dlaczego”. To opis zdarzenia. „Zrobiono to, żeby nas zignorować” przypisuje intencję, której nie potwierdzono.

    • Opis wskazuje zdarzenie możliwe do sprawdzenia.
    • Ocenę i nieznaną przyczynę oddzieliłeś od faktu.

    Uważaj: Neutralny ton nie zmienia przypuszczenia w potwierdzony fakt.

    Źródło i zakres: Ministerstwo Sprawiedliwości, postępowanie mediacyjne w sprawach cywilnych. Opis mediacji w sprawach cywilnych; zwykła rozmowa w samorządzie nie jest przez to formalną mediacją.

  2. 2. Sprawdź rozumienie

    Po wysłuchaniu podsumuj to, co usłyszałeś, i zapytaj, czy dobrze rozumiesz. Pytaj o potrzeby stojące za stanowiskami, ale nie obiecuj kompromisu. To ćwiczenie komunikacyjne, nie szkolenie mediatorów.

    Spróbuj samodzielnie

    Ułóż jedno pytanie sprawdzające rozumienie stanowiska drugiej osoby.

    Porównaj z przykładem i sprawdź swoją odpowiedź

    Przykład fikcyjny: „Czy dobrze rozumiem, że w południe masz zajęcia, a po 18.00 możesz dołączyć tylko w czwartek?” Pozwól rozmówcy poprawić podsumowanie.

    • Pytasz, zamiast ogłaszać cudze motywy.
    • Zachowujesz wszystkie podane ograniczenia.

    Uważaj: Nie zastępuj wysłuchania propozycją terminu, który pomija ograniczenie.

    Źródło i zakres: Ministerstwo Sprawiedliwości, postępowanie mediacyjne w sprawach cywilnych. Opis mediacji w sprawach cywilnych; zwykła rozmowa w samorządzie nie jest przez to formalną mediacją.

  3. 3. Uczciwie zapisz wynik

    Formalna mediacja wymaga bezstronnej roli i odrębnych zasad. Po zwykłej rozmowie zapisz to, co uzgodniono, to, co pozostaje sporne, oraz następny krok. Nie ogłaszaj porozumienia bez zgody stron.

    Spróbuj samodzielnie

    Zapisz wynik w trzech polach: uzgodnione | sporne | następny krok.

    Porównaj z przykładem i sprawdź swoją odpowiedź

    Przykład fikcyjny: Uzgodnione: sprawdzimy dwa warianty. Sporne: godzina spotkania. Następny krok: osoba A potwierdzi salę do piątku; potem wrócimy do decyzji. Nie zapisujemy zgody na godzinę, której strony nie przyjęły.

    • Każde uzgodnienie zostało rzeczywiście potwierdzone.
    • Pozostawiasz widoczne rozbieżności, osobę i termin działania.

    Uważaj: Rozmowa może zakończyć się bez porozumienia i nadal mieć użyteczny wynik.

    Źródło i zakres: Ministerstwo Sprawiedliwości, postępowanie mediacyjne w sprawach cywilnych. Opis mediacji w sprawach cywilnych; zwykła rozmowa w samorządzie nie jest przez to formalną mediacją.

Powtórka podstawowa

Sprawdź się

Najpierw 8 pytań z różnych części modułu. Potem możesz wybrać 17 dodatkowych. To trening z wyjaśnieniami, a nie egzamin. Odpowiedzi i postęp znikną po odświeżeniu lub opuszczeniu strony.

Pytanie 1 z 8

Ułóż kroki rozmowy w fikcyjnym sporze o godzinę spotkania.

Użyj przycisków „W górę” i „W dół”, a potem sprawdź kolejność.

  1. Zapytaj o ograniczenia i warianty
  2. Zapisz uzgodnienia oraz rozbieżności
  3. Wysłuchaj i sprawdź rozumienie

Twoje samodzielne zadanie

Fikcyjna sytuacja: Fikcyjne osoby A i B nie uzgodniły terminu. Obie zgodziły się sprawdzić możliwość przesłania pytań wcześniej; A zrobi to do piątku.

Napisz notatkę w trzech polach: uzgodnione, sporne, następny krok. Zapisz odpowiedź we własnych notatkach. Brakujące daty, kanały i osoby oznacz jako „do ustalenia”. Możesz zaproponować je jako jawne założenia ćwiczeniowe; nie przedstawiaj ich jako potwierdzonych faktów.

Sprawdź kryteria i możliwe rozwiązanie
  • Nie przypisujesz zgody na termin.
  • Dokładnie opisujesz wspólnie potwierdzony krok.
  • Nie dopisujesz oceny winy ani nieznanych intencji.

Możliwa odpowiedź: Uzgodnione: sprawdzamy możliwość wcześniejszego przesłania pytań. Sporne: termin spotkania. Następny krok: A sprawdzi tę możliwość do piątku i przekaże wynik B; decyzja o terminie pozostaje otwarta.

Inna odpowiedź również może być poprawna, jeśli spełnia kryteria i nie dopowiada brakujących faktów.

Przećwicz decyzje

Każde ćwiczenie wykorzystuje fikcyjną sytuację i pokazuje wyjaśnienie po odpowiedzi.

Powiązane scenariusze warsztatowe: 09 · Trudna rozmowa; 02 · Konsultacje studenckie (trudny dialog).